Mae'r ffôn yn dawel - eto nid oeddwn yn galw, ond addo. Eisoes nid yw mis yn dod i'n pleidiau hen wener yn eich hoff gaffi, ond yn prysur ar ôl gweithio gartref. Galwch hi hi gyda'r hwyr - un siom: mae hyn yn sgwrsio cyflym, tensiwn, fel athletwr cyn barbell bar. Mae merched yn dweud "rydym wedi ei golli ...". Yn rhywsut yn drist ac yn sarhaus, er bod angen i chi ymfalchïo - oherwydd bod gan ffrind ddyn ...
Roedd natur wych, gan roi inni'r gallu i garu, yn rhoi mecanweithiau amddiffyn i ni yn erbyn y teimlad hwn, felly pan fydd dyn yn ymddangos ar y gorwel, mae llawer o ferched yn wynebu anghydfod blaenoriaethau penderfynu: ffrind neu gariad. Ac nawr edrychwch ar eich calon ac yn onest gyfaddef eich hun - pwy ydych chi'n agosach ato?
Rwyf eisoes yn clywed y ddig: "Nid oes neb yn werth torri gyda ffrindiau!". Ac os dyma'r FAVORITE a'r dyn UNIG? Dyna sut oedd gydag un o'm ffrindiau. Fel yr wyf yn cofio, ni chynhaliwyd un o'n helyntion heb drafod y pwnc, pwy sy'n agosach - dyn neu gariadon, a dadleuodd Natasha, yn ysgwyd ei sioc o wallt coch tân, wrth ei fodd, wrth gwrs, ei ffrindiau. Ac felly beth?
Cyfarfu â'i Sashka a "canu" gân wahanol iawn: "dywedodd Sasha ... fy Sasha ... Sasha arbennig ... fe wnaethom benderfynu ..." Yn gyffredinol, yn gyflym iawn, fe adawwyd ein casgliadau heb eu harweinydd ideolegol, a fu'n fuan peidio â chymryd rhan hyd yn oed gyda'r noson yn ffonio am gasglu amser yn ystod y dydd. newyddion. Yma felly! Mae natur ddynol yn gynhenid yn hunanol, yn aml mae ein cymhlethdodau hynafol dwfn yn bodoli, ac rydym yn dewis hapusrwydd personol. Ni fyddwn yn condemnio carcharorion a oedd yn ffafrio eu byd bach am ddau i ddiddordeb cyffredin. Byddwn yn deall yn well amrywiaeth o arlliwiau o ddatrysiad o'r fath.
Cariadon neu gystadleuwyr
Un noson, es i'm ffrind Nike. Yn eistedd yn daclus yn y gegin a dadlau am rywbeth yn boeth, ni chlywsom fod ei mam yn dod adref. I mi, mae Svetlana Ivanovna bob amser wedi bod yn fodel o sut y dylai menyw edrych yn ei hanner canmol: yn smart, yn gwenu, yn dda, gyda blas cain, gwallt a gwallt perffaith. Ond yr adeg hon roedd wedi ei dorri'n llwyr - roedd ganddi sgwrs anodd gydag hen ffrind. "Mae'n debyg maen nhw'n torri i fyny am byth ..." meddai Anunt Light mewn llais cwympo. "Rydym ni ar ein pen ein hunain." Maent yn cefnogi ei gilydd, wedi helpu nag y gallent.
Ond am ddau fis nawr, gan ei bod hi'n fy anwybyddu, nid yw hi'n galw, mae'n gwrthod y cyfarfodydd am resymau gwirion. Penderfynais i siarad yn olaf ... Mae'n troi allan bod ganddi ddyn. Gofynnwyd i mi beidio â'u tarfu mwyach - maen nhw'n adeiladu teulu! Dwi ddim yn deall pam? Beth rydw i wedi ei wneud? "Cyfaill Svetlana Ivanovna - mae menyw, mewn egwyddor, yn dda, ond yn agos ato - moethus a blodeuo - dim ond wedi diflannu ...
Rydyn ni'n caru ein ffrindiau ac yn eu caru, ond mewn cornel gyfrinachol o ymwybyddiaeth, rydym yn cadw'r raddfa gymhariaeth gyfrinachol ein hunain gyda nhw. Mae coesau Ani yn hirach, ac mae Vera yn goginio gwych, mae Nadyusha yn hyfryd yn gyffredinol ... A phan fo ansicrwydd neu gryfder y berthynas â dyn yn cyrraedd ei uchafbwynt, rydym yn ceisio diogelu ein hapusrwydd o'r perygl posibl: carcharorion mwy llwyddiannus (diddorol, rhywiol).
Cyngor i gariadon. Nid oes sicrwydd na fyddwch chi'ch hun yn dod o hyd i chi mewn sefyllfa debyg unwaith. Helpwch eich cariad: byddwch yn amyneddgar, rhowch ei hamser i gryfhau'r berthynas â'i dyn, gwnewch yn siŵr eich bod yn hollol hapus â'i hapusrwydd, a pheidiwch â beio am eich bod yn bell oddi wrthych. Byddwch yn agored i gysylltu, ond nid ymwthiol. Ar ôl ychydig, bydd hi'n gwerthfawrogi eich cywirdeb.
Cyngor cariad. Stopiwch amheu'ch hun! Rydych chi'n unigryw! Ac os yw dyn mewn gwirionedd wrth ei fodd, yna nid oes angen unrhyw un arnoch chi ond chi. Edrychwch ar eich carcharorion fel prawf o rywun cariad, fel eich arholwyr ally a llym. Ac os yw'n gallu eich datgelu yn rhwydd, yna pam mae angen dyn o'r fath arnoch chi?
Fy annwyl ffrind
Dynion yn blant mawr! Mae angen sylw cyson iddynt hwy eu hunain a dychwelyd llawn. Maent yn eiddigeddus a hyfryd, gan deimlo bod rhywun arall yn eu bywyd menyw heblaw amdanyn nhw. Gall celwydd cariad i gariadion fod yn un o'r rhesymau dros adael tîm agos o bobl sy'n debyg i ni. Yn ogystal, ni waeth beth mae'r dynion yn ei ddweud, yn falch yn gwthio'r brest gyda'u olwynion, ond mae pob un ohonyn nhw o bryd i'w gilydd, yn ofni sut mae cydweithiwr hyd yn oed yn fwy llwyddiannus a charismig yn arwain ei unig ac yn annwyl gyda'r geiriau "Byddaf yn rhoi seren i chi!" .
Nid yw'n syndod bod yr ymadrodd "Darling, mae gennym barti bach gyda'r merched. Byddaf yn hwyr, peidiwch â phoeni! "Yn y pennaeth, mae" cariad "yn newid yn awtomatig ar y mecanwaith o amddiffyniad hunan, gan ysgogiad ffantasi gwyllt peirianwyr. Ac mae'n dechrau adeiladu cynlluniau ysbrydol sut i leihau'r fath gyfarfodydd i ddiffyg. Ac yn pwyso ar drueni, gan esgus bod yn sâl, yn unig, yn flinedig. Neu deimladau - troseddwyd. Neu yn fygythiol gan ddweud: "Mae gen i fi, a byddwch yn ffrindiau gyda gwragedd fy ffrindiau!" Felly roeddwn gyda fy ffrind Oksana. Pan gyfarfu â Dima golygus, galwodd ar unwaith i newid ei ffrindiau i'w gwmni. Fe wnaethom gyfarfod ar ddiwrnodau prin ei gyfarfodydd hwyr ac yna dan stamp cyfrinachedd llym.
Nid yw'n syndod bod dynion o fath Diminsky yn tueddu i leihau'r cyfathrebu rhwng yr anwylyd a'r cariadon, gan ofni "cyngor y rhai mwyaf doeth". Wedi'r cyfan, mae'n deall bod ei holl ddiffygion, yn cael ei bwysleisio gan ymddygiad o'r fath despotic, cyn ei ffrindiau - fel ym mhlws eich llaw. Ac fe fyddant yn profi iddo ar un achlysur nad yw ef mor arbennig.
Cyngor i gariadon. Gwahoddwch ffrind a'i dyn i ddigwyddiad ar y cyd gyda chi. Bydd hyn yn eich galluogi i gael syniad o'i chariad ac yn well deall a oes angen help arnoch, neu i'r gwrthwyneb, dim ond dyn mor bwerus - cryf - mae angen iddi.
Cyngor cariad. Ceisiwch ddarganfod pam mae rhywun sy'n caru yn ceisio eich diogelu rhag eich cariadon. Os yw'n ofni eu dylanwad, yna ei gyflwyno iddo, a gadewch iddo gael ei argyhoeddi am eu hagwedd agored a charedig. Mae hi'n dristach os ydyw'n gyfarwydd â'r rhai yr ydych chi'n eu gwario gyda phleidiau hen.
Ei Mawrhydi Envy
Yn rhywsut yn y gwaith yn ystafell y merched, clywodd fy ffrind Anya sgwrs rhwng ei dau orau, gan ei bod hi'n meddwl am yr holl flynyddoedd, garcharorion: "Rydw i'n syfrdanu'n unig gan ei gwên siwgr pan fydd hi'n siarad ag ef ar y ffôn. Dwi ddim yn deall yr hyn a ddarganfuodd yn Anka? Yma rydym ni gyda chi - mae'n glir, ac mae hi'n llygoden! ". A oes angen i mi ddisgrifio'r hyn a brofodd Anja yn y fan honno?
Mae'r sefyllfa yn eithaf prin, ond yn debygol. Nid yw ailgyfnerthu oddi wrth ffrindiau yn un gyda dyn, a'r cyfeillion eu hunain - yn syml allan o warthus, oherwydd anallu i gyd-fynd â'r ffaith bod un ohonynt ychydig yn hapusach. Mae hyn yn bosibl os nad oedd cyfeillgarwch gwirioneddol rhwng menywod, ond dim ond cysylltiadau a adeiladwyd ar gymorth, budd-daliadau neu fuddiannau cyffredin.
Gall gwrthod cyfaill o'r fath hefyd godi yn y gymuned o fenywod emancipedig, lle ystyrir bod perthynas ddifrifol â dyn yn annerbyniol, ac mae cariad sydd wedi newid y "cod sengl" yn cael ei ddiarddel yn unig o'r cwmni.
Cyngor i gariadon. Rwy'n siŵr bod llawer o bobl erioed wedi dal eu hunain ar y teimlad galed gludiog hon - gweddi. Wrth gwrs, mae'n haws dinistrio rhywun sy'n well na ni, nag i wneud ymdrechion a dod ychydig yn well, ychydig yn hapusach!
Cyngor cariad. Ar gyfer yr achos hwn, yr wyf am ailddweud y mynegiant adnabyddus: "Os bydd y carcharorion yn eich gadael chi, nid yw'n hysbys pwy oedd yn ffodus!". Os digwyddodd fod eiddigedd wedi eich rhannu â chyn-gariadau, gwên - ni wnaethon nhw basio'r prawf am gryfder y berthynas. Mae gen ti ddyn, a nawr ef yw'ch ffrind gorau.
Pan fydd dyn a menyw yn cwrdd â'i gilydd, nid oes neb a dim o gwmpas yn bodoli. Mae byd anferth ar gyfer pob un ohonynt yn cael ei ganolbwyntio yn yr annwyl. Ac os ydych chi'n gwybod yr amod hwn - gallwch chi'ch hun yn hapus eich hun yn hapus! O dan ddylanwad y teimlad hwn, nid yw person yn gallu asesu'n ddigonol ei weithredoedd mewn perthynas â pherthnasau, y mae ganddo ef ac a oedd â rhwymedigaethau penodol iddo. Nid oedd fy mrawd, pan gyfarfu â'i wraig yn y dyfodol, wedi galw fi neu ei rieni am ddyddiau. Pan geisiais drafod materion teuluol gydag ef, edrychodd arnaf gyda golwg absennol, wedi troi yn y cymylau. Gyda llaw, roedd fy nghyfer yng nghyfraith y dyfodol yn ymddwyn yn union yr un fath: galwadau ffôn prin i rieni a seibiant llawn gyda ffrindiau. Fodd bynnag, roedd y rhai hynny yn fenywod doeth, yn deall popeth ac yn caniatáu i'r cwpl fwynhau eu teimladau, edrych yn ôl i'r llygaid a gweld byd i gyd ynddynt.