Oherwydd yr hyn sydd o dan sylw ar eich cyfer chi?
Mae seicolegwyr yn hoffi dweud bod asesiad isel o'ch hun nawr yn ganlyniad i addysg anghywir plentyn yn ystod plentyndod. Wedi'r cyfan, mae llawer o broblemau yn y presennol yn gysylltiedig yn agos â digwyddiadau yn y gorffennol. Efallai bod y hunan-barch dan sylw wedi'i gysylltu â'r ffaith bod rhieni o ewinedd y rhieni yn canmol y plentyn yn fawr, yn waeth, cawsant eu galw a'u beirniadu'n aml. Yn aml, gall y tad neu'r fam fynegi eu hunain heb eu gwireddu neu dicter ar y plentyn. O ganlyniad, mae'r plentyn yn tyfu yn ofnus, yn hel ac yn tyfu gyda diffyg hunan-barch. Er mwyn peidio ag ailadrodd y rhieni camgymeriad, rhaid cofio bob amser bod unrhyw berson yn gofyn parch iddo'i hun, hyd yn oed os mai eich bachgen neu ferch yw hi. Canmolwch y plentyn, tyfwch mewn awyrgylch o gynhesrwydd, tynerwch a chariad, hyd yn oed os oes gennych anawsterau bywyd penodol. Credwch fi, yn y dyfodol, dim ond diolch i chi fydd y plentyn.
Efallai na fydd rheswm arall dros hunan-barch yn rhieni, ond dylanwad cymdeithas. Unwaith eto, gallai'r rheswm dros agwedd o'r fath atoch eich hun ymddangos yn y llyfr, ond nid mor ddwfn, ond yn y cyfnod glasoed. Fel arfer, mae pobl ifanc yn eu harddegau yn ceisio mynegi eu hunain mewn gwahanol ffyrdd, i amlygu eu "Rwyf". Ond, fel rheol, y tu ôl i arddangosiad mor amlwg o bersonoliaeth un, nid yw psihika wedi'i ffurfio'n llawn, sy'n dderbyniol iawn i farn eraill. Yn hawdd iawn bydd merch neu ddyn ifanc sy'n "wahanol" gan eu cyfoedion, yn destun beirniadaeth a gweddys cyfoedion. Jôcs brutal o gyd-ddisgyblion, ffug. ... Gall psyche plentyn ansefydlog "dorri" rhag ymosodiad mor frawychus gan gyfoedion ac o ganlyniad, bydd gan bobl ifanc yn eu harddegau lawer o gymhleth a phryfed.
Hefyd, fel nistranno, ond gall y rheswm dros farn da iawn amdanoch eich hun ddod yn feddyliau obsesiynol, awydd nad ydych chi'n hoffi popeth sydd gennych rywbeth o'i le gyda phawb. Er enghraifft, fel y gwyddys, mae hanner hardd y ddynoliaeth yn aflonyddus iawn am ei ymddangosiad a ffigur. Gall dynes fod yn argyhoeddedig bod ei choesau hyll yn anwastad. Bydd hi'n gyson yn gyson â chynrychiolwyr eraill o'i rhyw, gyda modelau ar glawr y cylchgrawn, gydag actorion ar sgriniau teledu. Fel rheol, mae'n haws i rywun weld manteision rhywun, ond ynddo'i hun, dim ond diffygion sydd ar gael. Nid yw bob amser yn bosibl cyffwrdd â'r ymddangosiad neu'r ffigur, gall rhywun ystyried eu hunain ddim yn ddigon smart, nid yn gymdeithasol, dim digon o hwyl. Yn y pen draw, fe fydd yna syniadau bob amser bod rhywun yn fwy hwyl, yn fwy cymdeithasol, ac yn gallach.
Beth ddylwn i ei wneud i gael gwared â hunan-barch isel?
Yn gyntaf oll, mae angen ichi garu eich hun. Do, ie. Yn fwyaf tebygol, rydych chi wedi clywed hyn lawer gwaith eisoes neu wedi'i dynnu yn ôl mewn seicolegydd adnabyddus mewn llyfr poblogaidd. Mae'n hawdd dweud: "Caru eich hun", fe ddywedwch, pan fyddwch wedi treulio'ch holl fywyd gyda'r syniad bod gennych chi frest bach, clustiau syfrdanol neu synnwyr digrifwch annigonol. Ond mewn gwirionedd, y gwir yw caru a derbyn eich hun, y ffordd yr ydych chi. Ydw, ar y dechrau, bydd yn anodd iawn. Ond fel y dywedant, heb anhawster, ni fyddwch yn tynnu pysgod a phwll. Mae'n cymryd amser i chi weithio'n gyson ar eich pen eich hun, ffydd ynddo'ch hun a bydd yn troi allan yr un peth! Mae hefyd yn bwysig iawn, ar hyn o bryd, ac nid yn unig, mae pobl yn eich caru a'ch caru chi. Rhaid inni sylweddoli hynny, gan nad oes dwy flodau gwbl union yr un fath, nid oes unrhyw bobl yn union yr un fath. Mae angen ceisio caru'ch diffygion a gwneud iddynt nid yn unig eu rhinweddau, ond eu bod yn eu nodwedd arbennig, yn nodwedd nodedig.
Rhowch gynnig bob dydd yn unig i ganmol eich hun, i ganmol eich hun. Wrth gwrs, ar unwaith ni all weithio allan, oherwydd eich bod chi'n byw ers cymaint o flynyddoedd, gormesu eich hun. Ac yr ydych yn ailadrodd y canmoliaeth bob dydd, ceisiwch glywed adborth cadarnhaol amdanoch chi gan bobl eraill. Ac un diwrnod, un diwrnod, pan fydd eich corff yn dechrau canfod eich canmoliaeth yn ganiataol, ac yn ddiweddarach byddwch chi'ch hun yn dechrau credu eich bod chi'n unigryw ac yn annerbyniol. Mae'n hysbys yn gyffredinol, os dywedir wrth rywun am ganiatâd ei fod yn fochyn, yna mae ef ar y bachyn. A pham na allwn ni o leiaf geisio dweud wrthym ni ein hunain, i ganmol ein hunain?
Peidiwch byth â sefyll ar eich pen eich hun! Byth. Hyd yn oed os gwnaethoch gamgymeriad mewn gwirionedd - mae'n iawn, dim ond dweud wrthych eich hun y bydd y tro nesaf i chi ei gael o reidrwydd yn digwydd!
Gwyliwch sut rydych chi'n edrych: yn siŵr eich bod chi wedi ysgwyddo ysgwyddau a gostwng pen. Rhaid dweud bod hwn yn nodwedd nodweddiadol o bawb sydd â hunan-barch isel. Sythiwch eich ysgwyddau, codi'ch pen a gwên ymlaen - tuag at ddyfodol newydd, disglair.
Yn anffodus, yn eich cymdeithas efallai y bydd rhywfaint o "well-wisher" a all eich beirniadu'n gyson chi, jôc drosoch neu, fel y mae'n ffasiynol i ddweud heddiw, "troll". Wrth gwrs, mae'n werth rhoi sylw i feirniadaeth nadovoy, i jôcs digonol ac i drollio'n garedig. Ond os yw person yn croesi llinell, does dim rhaid i chi ei ddioddef. Dywedwch wrthyf yn uniongyrchol nad ydych yn ei hoffi ac yn y dewis olaf, peidiwch â siarad â pherson. Yn hytrach, mae ganddo ddigon o gymhleth.
Penderfynwch yn glir beth nad ydych chi'n hoffi i chi'ch hun. Gallwch chi, wrth gwrs, ateb hynny am bopeth. Ond mae angen i chi edrych ar bethau mewn gwirionedd. Os gwneir hynny, does dim byd yn eich atal rhag colli bunnoedd dros ben. Ewch i'r meddyg, pennwch achos eich pwysau dros ben. Gweithio ar eich pen eich hun. Ni all neb ddi-heintio'i hun neu ddiet anghenus. Gallwch chi fwyta popeth, yn gymedrol yn unig. Yn ychwanegol at faeth priodol, dim ond gwella'ch canlyniadau fydd ymarferion corfforol. Ac wrth gwrs, peidiwch ag anghofio canmol eich hun am y gwaith a wneir. A hefyd cofiwch eich bod yn caru eich hun y ffordd yr ydych chi. Ar ôl ychydig fisoedd fe welwch y canlyniad.
Os oes gennych gwyn am eich ymddangosiad, nid yw hyn yn golygu na allwch wneud heb help llawfeddyg plastig. Rydych chi eisoes yn hardd, ond nid ydych chi'n gwybod amdano eto. A pheidiwch â chredu ynddo'ch hun. Peidiwch ag anghofio gwylio drosti eich hun, oherwydd gall hyd yn oed lledaenu gwallt gwallt a chroen radiant yr wyneb ysbrydoli rhywfaint o hunanhyder, ac mewn materion o gynyddu hunan-barch, nid oes unrhyw gamau ystyrlon.
Ac, bob amser, byddwch mewn awyrgylch da, darganfyddwch chi eich hun yn hoff hamdden, darllen llyfrau, cerdded yn amlach yn yr awyr iach, cyfathrebu â phobl ddymunol yn unig, bwyta'n iawn, meddyliwch yn bositif a thynnu allan atoch chi popeth yn unig y gorau a'r hyfryd! Dysgu i ymfalchïo mewn bywyd, dysgu i garu eich hun! Bydd pawb ohonoch o reidrwydd yn troi allan!