Ym meddyliau pob menyw, gwnwir "cod stori dylwyth teg". Rydyn ni'n amsugno ei hoffechion â llaeth y fam, lle mae'r "sglodion chwedlau tylwyth teg" hon hefyd yn eistedd yn gadarn, ac ar gyfnod tendr, rydym yn dechrau rhannu'r byd yn deyrnasoedd, menywod yn dywysoges a gwrachod drwg, a dynion i dywysogion a gweision. I ein hunain, wrth gwrs, rydyn ni'n neilltuo rôl y dywysoges harddaf, y bydd y tyrfaoedd a'r byseddwyr a'r tywysogion yn ymladd dros ei gariad, ond bydd mynediad i'r enaid a'r corff yn cael y mwyaf teilwng o'r teilwng. Ac ar ôl priodas brenhinol godidog, bydd y tywysog a'r dywysoges yn byw yn hir ac yn hapus, fel yn y stori dylwyth teg hon. Ond a oes stori dylwyth teg ar ôl y stori dylwyth teg?
Yn anffodus, mewn dim stori dylwyth teg, ysgrifennwyd sut y cwpl dylwyth teg delfrydol wedi llwyddo i fyw "yn hir ac yn hapus" ac "yn marw mewn un diwrnod." Dydyn nhw ddim yn dweud sut mae cariadon yn goresgyn problemau bob dydd, argyfyngau teuluol, sut y gwarchododd eu cariad o wenyn, hunaniaeth a pharch. Er hynny, beth sydd i bechod ar straeon tylwyth teg? Nid ydym yn dysgu'r ffynonellau hyd yn oed yn fwy gwirioneddol. Nid yw rhieni, nac ysgol na chymdeithas yn gofalu na fyddwn ni'n gadael i oedolion fynd yn oedolyn, a byddwn yn gadael syfrdaniadau gwych lle y dylent fod - yn ystod plentyndod. A chreu teulu, dan arweiniad gwybodaeth am seicoleg gwrywaidd a benywaidd, roedden nhw'n gwybod sut i faddau a gofyn am faddeuant, ceisio cyfaddawd a dod o hyd i gyd-ddealltwriaeth. Dyma'r llwybr i berthynas doeth a chariad aeddfed. Felly, ble i ddechrau adeiladu perthynas, fel eu bod yn gryf ac am oes?Fe'u hadeiladwyd, a adeiladwyd ac a adeiladwyd yn olaf!
Sail unrhyw berthynas - sylfaen gadarn, a osodir yn nwyr cariad. Ac ni waeth sut y mae'n swnio'n blasus ac yn anymanamol, ond mae cariad yn hoffi cyfrifo llym. Yn yr un modd, fel wrth adeiladu tai, mae'n rhaid bod cynllun clir, dyluniadau a brasluniau. Mae'n anhygoel iawn i gredu mai'r prif beth mewn cariad yw teimladau, bydd popeth arall yn cael ei ychwanegu. A fydd ynghlwm, ond dim ond os bydd hyn. Ac nid mater y deunydd yn unig ydyw. Fe'i tyngedir hefyd os yw sylfaen cariad yn barch tuag at gyfreithiau byd fewnol rhywun, y mae'n ymddiried ynddo'n gyfrinachol, a'r awydd i beidio â rhoi ei orchymyn yno, ond i gytuno ar gydweithrediad o fudd i'r ddwy ochr. Ie, ydw! Cydweithredu! Oherwydd bod cariad yn gweithio. Trwm, ond yn ddymunol iawn ac yn ffrwythlon. Wrth gwrs, mae'r geiriau "contract", "benefit", "cooperation" yn torri clustiau cariadon. Ond hebddynt, dimman, os yw'r nod yw adeiladu perthynas hirdymor a hapus. A pha adeiladwyr o gariad sydd â chyplau gwenwynig? Mae hynny'n iawn, na! Mae adeiladwyr meddw yn adeiladwyr peryglus. Nid yw cariadon yn meddwl am sylfaen eu tŷ, gan ddwyn strwythurau a chyfathrebu. Maent, ar deimlad syfrdanol, yn codi waliau concrid o obaith a chwedlau tylwyth teg, pleidleisiau mewn cariad tragwyddol ac addewidion teyrngarwch yr swan. A phan na fydd teimlad bregus yn gwrthsefyll y llwyth hwnnw, maent yn synnu'n fawr: pam y cwympodd y waliau? Chwiliwch am y rhai sy'n euog. Ac mae'r adeiladwyr ar fai, a'r ddau ar yr un pryd. Felly, cyn i chi ddechrau creu teulu, cymerwch y trafferth i orffen y "sefydliad adeiladu teulu".Sut i ddechrau meithrin perthynas?
- Dysgu derbyn. Ar gam cychwynnol y cysylltiadau mae'n bwysig deall ein bod ni i gyd yn bobl - o gymeriadau, emosiynau, nerfau a hormonau. Mae gan bawb yr hawl i aros ei hun, heb amharu ar hawliau a rhyddid cariad un. Gadewch i'ch gilydd ddim esgusio a pheidiwch â gwisgo mwgwd. Adnabod eich gwendidau a'ch diffygion, ond dewiswch ganiatáu iddynt gael y rhain. Ac i ddeall a allwch chi garu ei ddiffygion ynddo, gwnewch brawf syml. Rhannwch ddarn o bapur yn ei hanner, ar un ochr, ysgrifennwch yr holl rinweddau sy'n llidro'r dyn, ac ar y llall - yr hyn yr ydych yn ei garu amdano. Cymharwch ddau golofn, ac yn onest ateb i chi'ch hun: a ydych chi'n barod i dderbyn ei ddiffygion er mwyn ychwanegu atynt? Meddyliwch am yr hyn y gallwch chi ei newid. Ond nid yn yr annwyl, ond yn eich hun. Wedi'r cyfan, cyn gynted ag y bydd tiwb di-sgriwio pas dannedd yn rhwystro chi, ac ni fyddwch yn obsesiwn â hi, bydd yn cael ei droi yn ôl yn wyrthiol. Gall dynion newid heb ymosodiad.
- Dysgwch i drafod. Dechreuwch y berthynas gyda'r cytundeb ynghylch pa fath o onglau miniog yng nghymeriad ei gilydd yn well i osgoi, aros neu beidio â thalu sylw. Ar gyfer hyn, mewn awyrgylch pwyso dros gwpan o de neu goffi, dywedwch wrth eich gilydd am eich atodiadau a'ch "cockroaches". Ac yn ysgrifennu'n well - mewn un golofn, yr hyn yr ydych yn hoffi ei wneud, mewn un arall, yna beth sy'n blino. Siaradwch heb gwynion a geiriau sydyn. A dim ond mewn gwirionedd. Er enghraifft: "Rwy'n ei garu pan fyddwch yn fy mochio yn y bwtyn ac yn ei alw'n llygoden." Neu i'r gwrthwyneb: "Dydw i ddim yn hoffi cael fy ngharo ac yn galw enwau anifeiliaid bach." Cytunwch na fyddwch yn cael eich troseddu os yw'r rhestrau'n ymddangos yr hyn a allai, efallai, ei rwystro'n gynharach: "Dwi ddim yn hoffi ymweld â'ch ffrindiau. Ymddengys i mi nad ydynt yn ddiffuant. Gwnewch hynny, os gwelwch yn dda, heb fi. " Y prif dasg yw mynd i mewn i gyflwr yr ymyriad yn ddwfn, i fod yn onest ac i dderbyn y gwir.
- Dysgwch i ymddiried. Nid oes unrhyw bwynt mewn perthynas os nad oes ymddiried ynddynt. Peidiwch â gosod y "brics" hwn yn sylfaen eich cariad, ni allwch chi greu perthnasoedd cryf nad ydynt yn cwympo o dan ymosodiad cenfigen, eiddigedd a chwistrell. Cofiwch! Nid yw caniatâd dyn i fyw gyda chi na stamp yn ei basbort yn ei wneud yn eiddo i chi. Gofynnwch iddo am ganiatâd cyn edrych ar ei bocedi cyn golchi, gweithio ar ei gyfrifiadur neu ffonio ei ffôn. Felly, nid yn unig rydych chi'n dangos parch at ei le personol, ond hefyd yn dangos enghraifft o sut mae angen i chi barchu'ch tiriogaeth. Os credwch y bydd ysbïo yn eich helpu i wybod yn well beth yw gwir bwrpas eich dyn, rydych chi'n camgymryd. Nid oes dyn o'r fath nad yw, yn dymuno "nashodit," yn gallu cwmpasu ei draciau yn fedrus. Ac er eich bod wedi eich dal ar gysgodi unwaith eto, ni fyddwch byth yn ymddiried.
- Dysgu i greu traddodiadau. Mae unrhyw berthynas yn draddodiadau ac arferion cryf. Rydym hefyd yn hoffi dod i'n rhieni, lle mae'r teulu cyfan yn casglu ar gyfer cinio dydd Sul gyda physgl y fam wedi'i goroni. Neu bob dydd Gwener, y teulu cyfan i fynd â phlant i'r pwll, sw neu pizzeria. Mae gan deuluoedd cryf eu traddodiadau eu hunain, ac mae hyn yn eu gwneud yn unedig ac yn unedig. Gadewch a bydd gennych chi draddodiadau'r cwpl. Ewch bob mis i'r sinema, trefnwch bicnic traddodiadol yn y natur gyda disgo, casglu ar ddyddiau penodol gyda ffrindiau a chwarae gyda nhw yn "Monopoly". Neu gadewch iddo fod yn eich traddodiadau bach personol a fydd yn eich helpu i wybod ei gilydd. Er enghraifft, trefnwch wythnos o ddiolchgarwch, wythnos o haelioni, wythnos heb hawliadau, ac ati Naill ai gadewch iddi fod yn wythnos o ryw wlad. Saith diwrnod, cyfnewid geiriau diddorol o'i thafod neu baratoi 7 pryden genedlaethol o'r gegin. Byddwch yn greadigol a gwneud eich perthynas yn ddiddorol a chryf.