Mae llawer o astudiaethau wedi profi ers tro bod diet diet cytbwys ar gyfer menywod beichiog yn effeithio'n sylweddol ar ddatblygiad y ffetws a chanlyniad ffafriol beichiogrwydd. Hefyd, mae maeth annormal y fam yn effeithio'n negyddol nid yn unig ar y màs, ond hefyd yn dwf y babi. Yn aml, fe welir aflonyddwch yn y systemau resbiradol a fasgwlaidd mewn menywod beichiog sydd â phwysau isel o ran y corff, felly ni ddylid byth â aflonyddu ar famau yn y dyfodol trwy ddeiet llym, ond mae gorbwysedd hefyd yn niweidiol. Mae menywod sydd dros bwysau mewn perygl o ddatblygu diabetes gestational, ac efallai y byddant hefyd â phwysedd gwaed uchel. Yn ogystal, gellir geni plentyn yn rhy fawr.
Deiet maeth i fenyw feichiog
Proteinau yn ystod beichiogrwydd
Yn y diet ar gyfer menywod beichiog, mae protein yn bwysig iawn, gan fod diffyg oedi wrth ddatblygu'r ffetws yn hyd yn oed ychydig o ddiffyg protein. O ganlyniad, mae pwysau'r plentyn, yr ymennydd, yr afu, y galon yn lleihau.
Mae'r gostyngiad mewn protein yn y diet o fenyw feichiog, oherwydd newidiadau yn y cyfansoddiad biocemegol gwaed, yn cynyddu'r perygl o gael genedigaeth cynamserol, erthyliad digymell, marwolaethau amenedigol cynyddol, ymddangosiad anemia.
Gall dominiad dim ond anifail neu brotein llysiau arwain at bob math o aflonyddwch.
Brasterau
Mae digon o fraster yn y diet, yn effeithio ar bwysau'r corff a chynnwys rhai lipidau yn y gwaed, efallai y bydd newidiadau sylweddol yn natblygiad y system nerfol - oherwydd diffyg asidau brasterog aml-annirlawn.
Carbohydradau
Mae carbohydradau gormodol ym mywyd menyw feichiog, yn enwedig yn hawdd eu cymathu, yn cynyddu'r tebygolrwydd o farwolaeth ffetws mewnol. Mae diffyg hefyd yn effeithio ar ddatblygiad y ffetws.
Fitaminau
Yn ystod beichiogrwydd mae corff menyw ag erioed yn gofyn am fitaminau a mwynau. Yn gyntaf oll, mae hyn yn ymwneud â fitaminau fel B (B1) (cynhyrchion anifeiliaid yn bennaf), D. Dangosodd y dadansoddiad nad oes digon o fitaminau A, C, B1 a B2 wrth fwydo mamau nyrsio.
Deiet merch feichiog
- Nid yw menywod beichiog yn cael eu hargymell. Y prif beth ym mywyd menyw feichiog yw ansawdd, amrywiaeth a digestibiliad hawdd o gynhyrchion. Camgymeriad cyffredin o ferched beichiog yw eu bod, yn ceisio "bwyta am ddau," yn cymryd mwy o fwyd nag sy'n ofynnol.
- Peidiwch â newid eich diet yn ddramatig, pe bai cyn beichiogrwydd yn iach ac yn llawn.
- Cofiwch y gall pob menyw gael ei diet ei hun, rhywbeth sy'n cyd-fynd ag un, y gall y llall ei brifo. Felly, cyn i chi wrando ar gyngor gwahanol, ymgynghori ag arbenigwr.
- Gwrandewch ar eich dymuniadau a'ch hwyliau mewn perthynas â bwyd, mae'n bosibl bod eich corff yn gofyn am sylweddau a fitaminau penodol yn ddefnyddiol iddo.
- Dylai diet y fenyw yn ystod beichiogrwydd gynnwys yr holl brif fathau o fwydydd, megis cynhyrchion llaeth, cynhyrchion cig, pysgod, bara, wyau, grawnfwydydd a phata, aeron, llysiau, ffrwythau.
- Dychryn bwyd yn drylwyr a pheidiwch â bwyta i fyny cyn mynd i'r gwely.
- Defnyddiwch gynhyrchion sy'n ysgogi system modur y coluddyn: bara (rhyg), grawnfwydydd, moron, afalau, beets, ffrwythau sych, sudd.
Modd mynediad: argymhellir prydau unigol yn ystod hanner cyntaf y beichiogrwydd. Dylai'r brecwast cyntaf fod yn 30% o'r gwerth calorig dyddiol, yr ail - 15%, cinio - 35% ac ar gyfer cinio - 20%.
Yn ail hanner y beichiogrwydd mae angen bwyta'n fwy aml (5-6 gwaith y dydd), ond mewn darnau bach.
Mae hefyd yn bwysig iawn i ddosbarthu'r mathau o gynnyrch yn gywir trwy gydol y dydd. Oherwydd bod y proteinau angen gwaith dwys o'r stumog, mae'n well eu defnyddio yn y bore. Yn ei dro, dylai cinio fod yn brydau llaeth a llysiau.
Dylai'r hylifau fod yn feddw yn union gymaint ag y mae eich corff yn ei gwneud yn ofynnol. Ond peidiwch â gorlwytho'r arennau, yfed ychydig, ond yn aml.