Caru fel ffurf gyfnewid economaidd

Mae cariad yn beth eithaf cymhleth. Yn ogystal â chariad. Mae hyn yn deimlad na all unrhyw un ohonom ddeall, dysgu a chyflawni'n llawn. Mae pawb sy'n deall cariad rhywbeth gwahanol, yn gallu tynnu gwahanol gymaliadau, yn esbonio'r teimlad hwn yn eu ffordd eu hunain. Pam mae felly? Beth yw'r rheswm? Efallai bod gan bob un ohonom gariad gwahanol? A all fod ar agor i bawb mewn gwahanol ffyrdd? Neu a yw cariad yn wirioneddol na allwn ni ddatgelu, amlinellu, ond dim ond tynnu allan darnau bach o wirionedd y gallwn ni gyrraedd?


Felly, mae gan gariad analogeddau gwahanol, esboniadau a chymhellion gwahanol. Ac mae rhai ohonynt yn llwyddiannus iawn. Mae pob un o'r analogiaethau yn cynnwys peth gwybodaeth ynddo'i hun ac ar yr un pryd agwedd, cysgod o hwyliau. Mae gan gariad gymariaethau multipotential, maent fel arfer yn symbolaidd ac nid ydynt yn cynnwys unrhyw wybodaeth benodol, nid ydynt yn datgelu hanfod cariad. Ond mae yna lawer â chydnabyddiaeth wyddonol neu athronyddol. Nawr byddwn yn ceisio dychmygu cariad trwy hidlydd economaidd, a byddwn yn cyflwyno'r broses gan ddefnyddio cymalaethau economaidd.

Beth sy'n dod i'ch meddwl pan fyddwch chi'n clywed "cariad fel ffurf gyfnewid economaidd"? Yn ôl pob tebyg, i chi ar unwaith mae'r bobl sy'n cael eu arteithio neu y ferch sy'n cwrdd â dyn yn unig oherwydd ei vodeneg. Ond mewn gwirionedd, yn yr erthygl hon, ni fyddwn yn sôn am arian, ond echelin cariad, sydd mewn mannau yn debyg iawn i'r ffurf gyfnewid economaidd.

Mae seicolegwyr wedi sylwi ar y cyfatebiaeth hon ers diwedd yr Ail Ryfel Byd, cyn gynted ag y bu cymdeithas, economeg ac arddull ein bywydau yn newid. Yn wir, mae'r berthynas rhwng pobl yn newid yn gyson, yn dibynnu ar ddylanwad hanesyddol, ar ddatblygu technoleg a seicoleg y genedl. Sut ydych chi'n meddwl i fyny, faint y mae cymdeithas wedi newid ers hynny? Beth ydym ni'n ei weld heddiw a chariad? A pha ffurf y maen nhw'n ei gael heddiw?

I'ch sylw, un o'r damcaniaethau seicolegol, lle mae agwedd pobl yn debyg i'r weithred o brynu a gwerthu ar y farchnad.

Ffurflenni marchnad, nwyddau

Dim ond ei nodweddion a'i wynebau nodweddiadol sydd gan bob un ohonom, ond mae gan bob un ohonom arwyddion, tueddiadau a nodweddion cyffredin. Rhywun yn fwy deallus, rhywun yn fwy talentog. Ac eto, mae pob un ohonom yn gysylltiedig â chymdeithas, yr ydym yn chwilio am rai delfrydau, y mae'n eu rhoi i ni, y mae'n eu gosod. Rydyn ni i gyd yn ymuno â "chysylltiadau marchnad", yr ydym am "brynu" rhai nodweddion, gan roi yn ôl yr hyn sydd gennym.

Mae pob un ohonom eisoes yn gwybod beth mae ei eisiau. Os na fyddwn yn sylweddoli hyn yn llawn, yna yn ein hamser bydd yn cael ei datgelu gan ein anymwybodol. Pan fyddwn ni'n chwilio am rywun cariad, ac yn ei chwilio am ddamcaniaethol ac o bosib rydym bob amser, yna mae gennym gynllun penodol, hysbyseb, cynllun gweithredu yn ein pen ni. Mitak neu hidlo'r ymgeiswyr cyfagos yn gyson, mewn cysylltiad â'r ansawdd sydd ei angen arnom. Fel petai'n chwilio am gynnyrch gyda'r nodweddion a'r eiddo y bydd eu hangen yn y fferm. Fel rheol, mae gennym wahanol chwaeth, ond mae ganddynt rywbeth cyffredin, sef y gwerthoedd y byddwn yn dewis partner posibl. Rydyn ni eisiau deallus, hyfryd, diddorol, gyda synnwyr digrifwch da, gŵr dewr, dewr, gymdeithasol gynaliadwy. Fel rheol, mae gan yr holl nodweddion cymeriad da hyn eu hierarchaeth bwysig, eu hangen, ond mae'r rhan fwyaf ohonynt yn cael eu gweld yn gyson â rhestrau o "ddymuniadau" pob un. Yn syml, mae angen i bob un ohonom gynnyrch gwahanol - mae rhywun yn fwy gwerthfawrogi o harddwch, ac mae rhywun yn adnodd meddyliol, gan fod rhywun sy'n bwysicach yn gryfder eu cymeriad, ac mae angen pobl eraill yn ddidwyll a chyflwyno. Wrth gwrs, mae'n gyninaidd i gyfateb pobl â nwyddau, ond mae gan bob un ohonom ei werth nwyddau ei hun. Mae ein rhieni yn buddsoddi arian inni, maen nhw'n dysgu pethau angenrheidiol nes i ni dyfu ein hunain i "brynu ein hunain yn bris". Mae braidd yn hyn o beth yn enghraifft ddisglair a chraf o'r weithred o brynu menyw - mae arnom angen ei gwerthoedd ac, yn yr achos hwn, gallwn brynu ei chorff, harddwch, cariad a thalu arian. Mae hon yn weithred agored, lle mae menyw, person yn gweithredu fel nwyddau. Mae'r gyfraith o brynu a gwerthu yma hefyd yn cael ei gyflyru'n agored, fel y mae'r weithred briodas gyfreithiol. Yr unig wahaniaeth yw ein bod yn prynu menyw am awr neu oes. Beth sydd ei angen arnoch: corff neu gymeriad, enaid rhywun?

Gwerthoedd manteisiol yn y farchnad cysylltiadau

Ystyriwch yr enghraifft hon: mae merch hardd yn chwilio am ddyn. Mae hi'n erudite, yn darllen llawer, yn edrych yn wych, mae ganddo ffigwr hil ac mae'n denu llawer o gynrychiolwyr o'r rhyw gryfach o gwmpas. Mae ganddi gymeriad anfwriadol, mae hi'n hunanhyderus, yn greadigol. Yn unol â hynny, mae hi'n "wrthrych dymunol" yn y farchnad o gariad ac mae ganddo ystod eang a dewis, oherwydd bod y rhan fwyaf o ofynion fel gwraig bosibl yn bodloni. O hyn, mae'n ymddangos ei bod hi'n annhebygol o fod yn chwilio am ddyn dwp, hyll na fydd yn gallu bodloni ei hymholiadau. Mae hi'n chwilio am unigolyn teilwng ar gyfer cyfnewid rhinweddau, sef yr hyn sydd ei angen mewn gwirionedd gan fenyw heddiw - mae gan ddyn sy'n ddatblygiad cymdeithasol, golygus, synnwyr digrifwch ac yn ei ffordd ei hun yn bersonoliaeth ddiddorol a swynol.

Mae harddwch menyw a statws cymdeithasol dyn yw'r galw mwyaf proffidiol ac aml ar gyfer heddiw. Maent bron yn gyfartal mewn cryfder. Mae harddwch menyw yn nodweddiadol, yn werthfawr. Mae'n dod â llawer o fudd i'r defnyddiwr, ond mae'n nodwedd gref ar gyfer cyfnewid. Rhoddir harddwch i fenyw o enedigaeth, sef cytgord ei chorff a'i nodweddion, dim ond gofal a chynnal y gytgord hwn y gall hi ei wneud. Dyn, er mwyn cael ei ddymuno yn y farchnad cariad ac i gynrychioli gwrthrych addas ar gyfer cyfnewid, mae angen i chi weithio llawer ar eich pen eich hun. Chwilio am statws cymdeithasol, datblygu nodweddion cymeriad dynion, dysgu i fod yn ddewr, bod yn smart ac yn gymwys, cael parch a galw menywod, deall eu seicoleg ... Mae dyn yn gwneud llawer mwy o ymdrech i'w ddymuno a chael ei garu er mwyn cydymffurfio â normau cymdeithasol. I fenyw, gellir rhoi harddwch fel rhodd o'r adeg geni ac yn y rhan fwyaf o achosion nid yw'n dibynnu arno. Mae absenoldeb harddwch yn aml yn angheuol iddi ac yma mae'r chwiliad yn cael ei leihau yn unig i lwc.

Ar y llaw arall, mae harddwch fel gwerth bron yn amhosib i'w golli mewn un diwrnod, ar yr un pryd â statws cymdeithasol dynion a'r gwerthoedd materol yn fwy anodd.

Yn y pen draw,

Ydych chi'n deall hanfod y pynciau hyn? A ydych chi'n cytuno bod cysylltiadau heddiw yn fwy fel yr act o brynu a gwerthu, ac mae cariad yn cael ei gyflwyno i lawer fel ffurf gyfnewid economaidd? Beth bynnag, mae gan bob un ohonom ein safbwynt ni ein hunain ac agwedd tuag at yr hyn sy'n ein hamgylchynu ni. Mae rhywun yn gwybod sut i garu, chwilio am ramant, canu serenadau a magu harddwch enaid rhywun arall, yn teimlo bod y cysylltiad anstatig rhwng yr "hanner" yn gwybod sut i ddod o hyd i gariad gwirioneddol a didwyll am oes. Mae perthnasau eraill mewn gwirionedd yn debyg i gyfnewid nwyddau ac anallu i groesi ffin eu hunaniaeth eu hunain. fel yr ydym yn caru - rydym yn penderfynu a dim ond ni.