Po fwyaf o gyflawniadau y mae'r plentyn yn ei wneud, er enghraifft, mae'n datgysylltu teganau, yn ymestyn allan at wrthrychau pellter, po fwyaf y mae'n meddwl amdano'i hun, yn fwy tawel y mae ei ddatblygiad yn mynd rhagddo. Os yw'r plentyn yn cyflawni rhywbeth ar ei ben ei hun, mae'n ffurfio hyder ynddo, yr awydd i wneud rhywbeth drosto'i hun y tro nesaf. Os bydd y babi yn methu dro ar ôl tro, heb eich help a'ch cefnogaeth, ni all ymdopi. Gall hyn arwain at fod y plentyn yn dod yn ansicr neu na fydd am wneud dim ar ei ben ei hun.
Mae argyfwng y flwyddyn gyntaf o fywyd hefyd yn gorwedd yn y ffaith bod y plentyn yn ffurfio gweithgaredd. Mae plant yn yr oes hon yn disgyn yn wahanol iawn i bob gweithgaredd arall. Mae rhai plant yn fwy egnïol o oedran cynnar, ac eraill yn galw ar rieni ar unwaith i'w helpu. Mae argyfwng blwyddyn gyntaf bywyd y plentyn yn amlwg, yn bennaf, yn y ffaith bod rhieni yn nodi'r anawsterau cyntaf wrth fagu'r plentyn. Os yw'r plentyn bob amser wedi bod yn ufudd tan y flwyddyn, ar ôl blwyddyn mae'n dod yn niweidiol, yn ystyfnig, yn fwriadol. Gall y plentyn ymladd ers 11 mis, gan amddiffyn ei safbwynt. Nid yw plant eraill yn ymladd, ond yn hytrach eu bod yn cael eu difyrru, yn cymryd trosedd, os yw eu rhieni yn gwrthod rhywbeth mewn rhywbeth: maen nhw'n gwneud syfrdanod neu yn crio. Ac mae'r trydydd math o blant, er gwaethaf y gwaharddiad, yn parhau i wneud eu peth. Ni waeth sut mae'ch plentyn yn ymateb i'r gwaharddiad, mae'n rhoi gwybod i chi ei fod eisoes yn berson annibynnol, nad yw ei ddymuniadau bob amser yn cyd-fynd â chi.
Pe bai eich plentyn un mlwydd oed yn syfrdanol ac yn niweidiol, yna dylech wybod mai prosesau naturiol yn unig yw'r rhain o ddod yn berson. Mae'n digwydd nad yw'r agweddau negyddol ar gymeriad y plentyn yn ddifrifol.
Nodwedd unigryw o argyfwng blwyddyn gyntaf bywyd plentyn yw bod y plentyn yn dysgu sgiliau a gwybodaeth newydd dros gyfnod cymharol fyr. Mae amlygu'r argyfwng yn ymddygiad y plentyn yn dibynnu ar ymddygiad y rhieni yn ystod y cyfnod hwn. Peidiwch â gofyn am fwy o'r babi nag y gall, peidiwch â'i wahardd yn fawr, gwerthuso rhinweddau a chyflawniadau'r babi i'r eithaf. Fel arall, rydych chi'n peryglu yn anfodlon. Dylai rhieni aros yn sensitif ac yn ofalus i'r plentyn yn ystod y cyfnod anodd hwn o'i fywyd. Dylech roi digon o amser i'ch plentyn. Bydd teithiau cerdded, gemau a dosbarthiadau ar y cyd yn eich tynnu ynghyd â mochyn, ni fydd yn niweidio chi ac yn gwneud popeth yn ddiffygiol.
Wrth gwrs, bydd annibyniaeth y babi yn achosi llawer o drafferth i rieni: mae'r plentyn yn awr yn troi llwy yn ystod y cinio, gwisgo am dro, coesau a dwylo, mynd i'r gwely, ffwlio.
Drwy gamau o'r fath, mae'r babi yn hunan-gadarnhau. Wedi'r cyfan, nid yw'n gwybod ffyrdd eraill o hunan-honiad. Ac felly mae'r plant fel arfer yn ymddwyn yn unig gyda phobl agos. Gyda dieithriaid, nid ydynt yn dangos styfnigrwydd o'r fath.
Os yn ystod argyfwng, mae'r rhieni'n parchu dyheadau a chyflawniadau'r plentyn, yna fe'i cynhyrfu yn raddol. Mae eisoes yn dysgu cyfaddawdu gydag oedolion, yn cynorthwyo ceisiadau a gofynion yn haws. Felly, er enghraifft, peidio â bwyta, mae'r plentyn yn ceisio ysgwyd y llwy oddi wrth ei fam, ond cyn gynted ag y mae'n dysgu bwyta ar ei ben ei hun, mae'n hoff o fwydo hyd yn oed.
Erbyn diwedd y flwyddyn gyntaf o fywyd, mae'r plentyn eisoes yn gwybod sut i wneud symudiadau cymhleth, gyda dwy fath o gyfathrebu. Mae hon yn bersonoliaeth fach, y mae ei ddatblygiad pellach yn dibynnu'n llwyr ar y rhieni.