Pryd ddylwn i frechu cŵn?

Mae pob bridwr cŵn yn wynebu un broblem ddifrifol - problem brechiadau ataliol. Y prif gwestiynau y mae bridwyr cŵn yn eu holi: Pa fath o frechiad ddylai ffrind pedair coes ei frechu? Pa glefydau y dylid eu brechu? Ac yn bwysicaf oll, pryd i frechu cŵn? Gadewch i ni geisio ateb y cwestiynau hyn.

Y clefydau heintus mwyaf cyffredin a pheryglus o gŵn yw hepatitis viral, enteritis parvovirws, cynddaredd, enteritis coronavirws a phla.

Gwneir y brechiad gyntaf pan fydd y ci bach yn 1.5 mis oed. Pa fath o frechiad sy'n gwneud cwn yn gyntaf oll yn dibynnu ar ba glefyd sy'n cael ei lledaenu yn eich rhanbarth ar hyn o bryd. Fel arfer, yn gyntaf, mae hepatitis neu enteritis yn cael ei frechu (gellir caniatáu brechlyn bivalent). Rhoddir y brechlyn hwn i gŵn bach am hyd at chwe mis ar gyfartaledd o ddeg i bedwar diwrnod ar ddeg. Ond dim ond os nad oedd arwyddion y clefyd yn ymddangos ar ôl y brechiad cyntaf. Mae dau frechiad yn caniatáu i'r ci bach ddatblygu imiwnedd sefydlog (bydd hyn yn cymryd 2 wythnos) i'r clefydau hyn am flwyddyn. Ar ôl i'r inoculation gael ei ailadrodd. Mae eu cŵn yn hawdd eu cario. Yn ystod imiwnedd dwy wythnos, mae'n bwysig nad yw'r ci bach yn cael hepatitis na enteritis, felly ceisiwch beidio â mynd allan ag ef, gan y bydd y brechiad nesaf yn dod o'r pla (un o'r brechiadau pwysicaf).

Yn ôl y cyfarwyddiadau, gwneir y brechiad cyntaf yn erbyn pla yn 2.5 mis. Nid yw'n ddoeth gwneud hyn yn y gorffennol, ac yn ddiweddarach mae'n beryglus. Ar ôl brechu, ni ellir mynd â'r ci bach allan am 3 wythnos. Yn ystod y cyfnod hwn, ni ddylid gorchuddio'r ci bach, ei orchuddio, na ellir ei olchi. Os yw'r ci bach wedi dal yn oer yn y cyfnod cwarantîn, mae'n bygwth cymhlethdodau difrifol a hyd yn oed afiechyd pla. Mae imiwnedd yn datblygu mewn tair wythnos ac yna gellir mynd â'r ci bach allan i'r stryd. Gwneir brechiad uwchradd yn erbyn pla ar ôl i'r ci bach orffen tyfu dannedd parhaol, mae hyn oddeutu chwech i saith mis. oedran. Ymhellach, dylid gwneud brechiad bob blwyddyn ar yr un pryd.

Mae rhai bridwyr cŵn yn credu nad yw mongrels a chwn rhai bridiau yn dioddef o bla. Yn ogystal, maent yn credu na ddylent gael eu brechu yn erbyn y pla, oherwydd eu bod yn sâl oherwydd hynny. Mae'r farn hon yn anghywir. Ac mae'r cŵn yn mynd yn sâl â phla ar ôl eu brechu, dim ond oherwydd na welwyd y rheolau ar gyfer paratoi'r ci bach ar gyfer brechu, a hefyd ni welwyd y rheolau cwarantîn.

O ran sensitifrwydd y brîd i'r pla: mae bridiau yn fwy agored i'r firws pla - Bugeiliaid, setwyr, awgrymwyr, pownod Almaeneg, ac mae bridiau llai tebygol - mongrels, bridiau unigol o terriers. Ond nid yw hyn yn golygu nad yw cwn o'r fath yn dioddef o bla o gwbl. Fodd bynnag, i frechu eich anifail anwes neu beidio, i benderfynu ar y perchennog. Ond nid y ci wedi'i frechu, yn ogystal â bod yn agored i'r risg o gontractio'r pla, felly mae'n dal i fod yn gludydd yr haint (os yw'n dal i gael ei heintio).

Os yn y ddau frechiad blaenorol roedd gan y meistr ddewis, i frechu neu beidio, mae'r brechiad yn erbyn cynddaredd yn orfodol ar gyfer pob brid cŵn.

Ni ellir priodoli brechiad anifeiliaid anwes yn erbyn cynddaredd i frechiadau hawdd eu goddef yn hawdd. Ar ôl hynny, mae'r gyfundrefn cwarantîn yr un fath ag ar ôl y brechiad yn erbyn y pla. Yn yr achos hwn, mae'r gyfundrefn cwarantîn yn para am bythefnos.

Mae'r brechiad cyntaf yn erbyn cynddaredd yn cael ei gynnal heb fod yn gynharach na 6 mis oed o gŵn bach, mae'n troi allan ar ôl yr ail frechu yn erbyn y pla. Mae angen brechiadau pellach i gŵn yn flynyddol.

Atodlen brechiadau ataliol:

Y prif reolau ar gyfer gweithredu brechu ataliol: