Planhigion cregyn yn y llyfr coch


Mae planhigion dan do yn amrywiaeth wych. Ond ymhlith y rhain mae niferoedd ar wahân yn cael ei feddiannu gan blanhigion ysglyfaethwyr. Mae hon yn ffenomen anhygoel, gallwch chi ei wylio am amser hir, heb golli diddordeb. Mae'r rhain yn blanhigion egsotig, ond nid yw eu cadw gartref yn gwbl anodd. Yn ogystal, maent yn perfformio rôl "glanweithdra", dinistrio pryfed, mosgitos, pryfed cop a hyd yn oed chwilod coch yn y fflat. Ar ba blanhigion ysglyfaethus a gynhwysir yn y llyfr coch sy'n addas ar gyfer tyfu gartref ac fe'u trafodir isod.

Y peth cyntaf sy'n rhoi sylw arbennig i blanhigion carnifor yw'r anheuaeth i ddatgelu mecanwaith eu gweithred. Mae pawb sy'n gweld y planhigion hyn yn gyntaf, yr wyf am wybod sut maen nhw'n cael eu trefnu a beth maen nhw'n gwybod sut i "wneud." Ysgrifennodd y gwyddonydd chwedlonol Charles Darwin yn ei driniaeth ar blanhigion carnivorous am y tro cyntaf fod y planhigion carnivorous yn bwyta pryfed i gael eu maethynnau angenrheidiol ar gyfer bywyd. Maent, yn wahanol i blanhigion eraill, yn peidio â chael eu cryfder sylfaenol o'r pridd a'r amgylchedd, ond o fwyd.

Mae planhigion cregyn yn dal gwrthrychau symud yn unig er mwyn gwarchod eu hegni ac atal bwyta cig gwyllt. Daeth Charles Darwin i'r casgliad bod gwahanol blanhigion ysglyfaethwyr yn meddu ar wahanol fecanweithiau ar gyfer amsugno pryfed. Mae rhai ohonynt yn cael trapiau (yn y modd y mae trap), tra bod gan eraill arwyneb deilen gyda sylwedd anweddus deniadol na all y pryfed ddianc.

O'r 300 o blanhigion carniforus hysbys ar gyfer tyfu mewn amodau ystafell, dim ond chwech sy'n addas. Fe'u hystyrir yn arbennig o brin ac yn y bywyd gwyllt wedi'u rhestru yn y Llyfr Coch. Mae gan rai planhigion carnifail sy'n tyfu yn y cartref rai nodweddion, ond yn gyffredinol nid ydynt yn llawer gwahanol i fathau eraill o blanhigion tai.

Nodweddion planhigion carnifor sy'n tyfu gartref

Mathau poblogaidd o blanhigion carniforus domestig

1. Ffrwythau o Fenis

Enwyd ar ôl duwies cariad Venus. Y ffaith yw bod dail y planhigyn yn debyg i genitalia benywaidd. Mae'r rhain yn blanhigion prin sydd wedi'u cynnwys yn y llyfr coch. Mae'r dail yn cynnwys dwy falfiau hirgrwn gyda deintigau ar yr ymylon, sy'n edrych fel trap bach neu drap. Ar y tu mewn, mae'r falfiau wedi'u gorchuddio â gorchudd a chwarennau coch sy'n ysgogi ensymau ac yn denu pryfed. Pan fydd y pryfed yn eistedd ar y dail, mae'n llidro'r gwartheg, ac mae'r trap yn cau ar gyflymder anhygoel. Yna mae'r broses o dreulio yn dechrau. Mae un hedfan yn ddigon am 1-3 wythnos. Yna, mae'r fflamiau'n agored, ac ar y dail ceir rhannau solet heb ei chwistrellu o ben y pryfed, adenydd, gweddillion y gefnffordd. Mae'r mecanwaith hwn yn digwydd dim ond ychydig weithiau, ac mae'r deilen yn marw.

Ym mis Mai a mis Mehefin, mae'r blodau gwyliau venus yn blodeuo gwyn, ac yn y gaeaf yn gorffwys yn ystod gorffwys. Ar hyn o bryd mae'r planhigyn yn bwydo rhy ychydig. Ar gyfer twf a datblygiad da, mae'r planhigyn angen pridd o gymysgedd ychydig o wlyb o fawn a thywod. Yn yr haf, mae angen llawer o olau. Mae'r planhigyn yn caru golau haul uniongyrchol - felly mae wedi'i orlawn â golau isgoch. Argymhellir cadw soser gyda dŵr yn gyson o dan y fâs a'i ychwanegu gan ei fod yn anweddu. Mae faint o fwyd yn effeithio ar faint a lliw dail y daflen ffugws, ond mae 2-3 pryf y mis yn ddigon. Os yw'r dail yn dechrau troi du a chwympo, yna nid oes digon o faeth ar y planhigyn. Mae hyn yn werth gwylio.

2. Nepent

Wedi'i enwi ar ôl y glaswellt o anghofio yn y mytholeg Groeg hynafol - nepenfa. Mae'n blanhigyn mynydd gyda dail gwyrdd llachar, ac mae ymylon y rhain yn ffurfio jygiau â chlid bilen. Mae angen digon o leithder a golau iddo. Y jwgiau hyn yw'r "arfau" cyfrinachol o blanhigion pryfed sy'n eu helpu i ddal yn ysglyfaethus. Wrth i'r jygiau dyfu, mae'r jwg yn cael eu llenwi â hylif arbennig, a dim ond pan fyddant yn cyrraedd aeddfedrwydd, mae'r clawr yn cael ei agor ac mae'r planhigyn yn barod i ddal ei ddioddefwyr. Gall Nepent fwydo ar unrhyw greaduriaid byw bach. Gall y rhain fod yn hedfan, mosgitos, gwenyn, gwenyn, adar a llygod mawr. Wedi eu denu gan liw ac arogl yr hylif, maent yn llithro ar hyd ymyl y jwg i lawr, yna mae'r clawr yn cau - nid oes troi yn ôl. Y tu mewn i'r planhigyn mae yna amgylchedd ymosodol hylif lle mae'r màs anifail yn cael ei dreulio.

Er mwyn tyfu'n dda a hyd yn oed yn blodeuo mae angen golau haul disglair ar y planhigyn. Mae'n caru lleithder, yn enwedig dŵr môr. Yn gallu tyfu ar dymheredd o 13 i 35 gradd, mae'n teimlo'n well mewn terrariumau, ond gall hefyd dyfu mewn potiau crog. Gwrteithiwch mai darn hylif gorau ydyw, gallwch hyd yn oed eu chwistrellu, a'u diddymu mewn dŵr. Y prif beth wrth dyfu nepenta - i fonitro lefel y lleithder. Mae'r planhigyn yn hoffi swampiness ac nid yw'n goddef sychu.

3. Rosycele

Y math mwyaf cyffredin o blanhigion carnifor a gynhwysir yn y llyfr coch, sy'n addas ar gyfer cadw'r tŷ. Mae ei ddail wedi ei leoli fel allfa ar geiriau tynn, tenau, fel arfer wedi'u peintio mewn coch. Maent yn cael eu gorchuddio â gwartheg gwlyb sy'n allyrru arogl cryf ac yn cael eu gorchuddio â hylif melys sy'n disgleirio fel diferion o ddraw i ddenu dioddefwyr. Cyn gynted ag y bydd y pryfed yn eistedd ar y dail - mae'r gwartheg yn ei guddio a'i gwasgu nes bod yr ymwrthedd yn dod i ben yn llwyr. Yna mae'r daflen yn dechrau plygu'n araf, nes ei fod yn rholio i mewn i tiwb. Y tu mewn, mae'r broses o neilltuo ensymau ar gyfer treulio bwyd yn dechrau. Mae'r broses o dreulio yn para am sawl diwrnod.

Ym mis Gorffennaf-Awst, blodau'r haul gyda blodau gwyn, pinc neu melyn sy'n datblygu yn y coesynnau. Mae hi'n caru dŵr, felly mae'n rhaid i'r pot bob amser fod mewn palet gyda dŵr, ac yn y gaeaf, dylai'r pridd fod ychydig yn llaith. Defnyddir y planhigyn hwn mewn meddygaeth a homeopathi.

4. Petlyuga

Gyda'i flodau glas-fioled, mae'n debyg i fioled. Ond mae'r blodau hyn yn abwyd yn unig ar gyfer pryfed, wedi'u lleoli o amgylch y gefn. Maent wedi'u gorchuddio â nifer o wartheg a chwarennau â slime gludiog, sy'n eich galluogi i baratoi'r dioddefwr yn gyflym. Mae'r dail yn troi o'i gwmpas ac mae'r broses dreulio yn dechrau, sy'n para am un diwrnod. Yna mae'r planhigyn "yn troi allan" i olion solet y pryfed. Mae Petlyuga wrth ei fodd yn ysgafn, ni ellir ei drawsblannu yn aml oherwydd system wraidd wael. Mae dail newydd yn ymddangos ar ddiwedd yr haf, nid oes cyfnod gorffwys yn ymarferol.

5. Peiriant blodau

Ei organau hela yw jariau sydd wedi'u gorchuddio â gwynion. Mae'r dioddefwr yn hedfan yno, wedi'i ddenu gan yr arogl, ac ni allant fynd yn ôl. Y tu mewn mae suddiau sur, sy'n cyflymu'r dadelfennu a thrin maetholion. Mae tyfu y planhigion hyn yn y cartref yn hawdd iawn - yn ddelfrydol ar dymheredd is, gyda golau naturiol cymedrol, gyda dŵr cyson yn arllwys yn yr haf ac unwaith y mis yn y gaeaf. Ond byddwch yn ofalus wrth ddyfrio - peidiwch â gadael i ddŵr fynd i mewn i'r jwg. Gall hyn arwain at farwolaeth y planhigyn.

6. Mehurka-vial

Fe'i defnyddir yn bennaf ar ffermydd neu mewn ffermydd pysgod. Yma, mae'r planhigyn yn gweithredu fel glanhawr naturiol. Mae ei ddull dal - ymhlith y dail gwyrdd llachar, mae swigod bach wedi'u lleoli gyda falf, wedi'i orchuddio â gwartheg. Mae'r dioddefwr yn eistedd i lawr, yn cyffwrdd y gwallt, mae'r falf yn agor, ac yna mae'n sugno'r pryfed y tu mewn i'r swigen. Mae'r creadur a ddaliwyd yn marw o newyn, ac mae ei gorff yn dadelfennu gyda chymorth sylweddau arbennig y tu mewn i'r swigen. Mae'r broses gyfan yn cymryd tua 15 munud. Mae'n well cadw mewn terrariumau, gan fod y planhigyn angen dŵr yn gyson. Nid oes angen i chi fwydo'n arbennig, ond gwnewch yn siŵr bod y planhigyn yn bwydo o leiaf unwaith yr wythnos.